Lieve tochtgenootjes,

Gisteren, na een immense klim op de Col de Napal, kwamen we eindelijk aan in St-Just Ibarre.
We moesten elkaar echt tot steun zijn, want er kwam precies geen einde aan de weg.
Er was een privé gite en een chambre d'haute, maar verder niets!
Dus namen we maar de gite hoewel de vrouw helemaal niet vriendelijk was.
Ze was enkel uit op ons geld en stelde ons heel vragen tot aankopen. Zo vroeg ze ons extra veel geld voor een kopje koffie.
Dus besloten we in de chambre d'haute te eten en daar ontmoetten we opnieuw Edson uit Brazilië.
Het eten was er heerlijk en we kregen er gratis een fles wijn, dus hebben we voor het eerst heel goed geslapen :)
's Morgens vroeg wakker en op weg. Na anderhalf uurt stappen, kwamen we bij een kleine boerderij waar een bejaarde vrouw woonde.
Met haar drie honden...Toen we haar vroegen waar we waren zei ze vriendelijk dat we in St-Just Ibarre waren. We hadden een mooie cirkel gestapt. Toen ontmoetten we Anais. Ze woont in een heel gezellige chalet en trakteerde ons op koffie, brood, kaas, fruit,...
Toen we haar vertelden over de dame van het dorp zei ze ons: "on ne peut jamais economiser l'amour!" we waren weer een levensles rijker.
Dan bracht ze ons met de wagen op het goede spoor. Na verloop van tijd kwamen we steeds meer pelgrims tegen, uit Nederland, Denemarken,... Rond 15u30 bereikten we de poort van St_Jacques in Sint-Jean-Pied-De-Port: voor ons een aandoenelijk moment. Toeristen applaudiseerden toen we voorbij kwamen. Er werden foto's genomen...
Onze refuge hier is uitstekend: vriendelijk onthaal, kleine kamer nog want er staan ons slaapzalen van 147 man te wachten in Roncevalle.
We genieten van het mooie weer, ben reeds rood verbrand (Nancy). We gaan op verkenning in het stadje en onze maagjes vullen.

Tot een volgend berichtje!

Alle liefs,

Bernadine en Nancy, echte pelligrina's

24-05-2012 om 17:05 geschreven door Nancy Cappelle  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)